مقالات منتخب
بوی خوش زندگی

  به قلم استاد مایا ماچوه – مربی رسمی یوگا- یوگاتراپیست

جریان تنفس گنجینه گرانبهای زندگی است.
آهنگ تنفس انسان هماهنگ با ریتم حیات جسمی وی تنظیم می‌شود و نمادی از وضعیت سلامتی جسم و ذهن او است.


در دانش یوگا اعتقاد بر آن است که در روند تنفس افزون بر هوا، انرژی حیاتی موسوم به "پرانا Prana" نیز در بدن جریان می یابد.
انرژی "پرانا" که خواص مربوط به میدانهای الکترومغناطیسی و نیز ویژگی های نوری و گرمایی را در خود دارد، تمام کره زمین را احاطه کرده‌است.


قطب شمال به منزله قطب مثبت و قطب جنوب به منزله قطب منفی میدان الکترومغناطیسی "پرانا" است.
هر قطب، قطب مخالف خود را جذب می‌کند و به‌همین‌دلیل مداری از انرژی پیرامون کره زمین پدیدار می‌شود که تمام مخلوقات جهان خاکی را تحت تاثیر میدان مغناطیسی خود قرار می‌دهد.

این حوزه انرژی از ذرات بسیار ریزی با بارهای مثبت و منفی (که در اصطلاح فیزیک یون نامیده می‌شوند) تشکیل می‌شود.
افزایش برآیند یونهای منفی با پیدایش آثاری حیات‌بخش در بدن همراه خواهد بود. جذب یونهای منفی همراه با هوایی که در جریان دم به درون ریه‌های خود می‌کشیم، یکی از اعمال مهم دستگاه تنفسی انسان است.

یوگی ها اعتقاد دارند که جذب این یونهای باردار جسم انسان را نیز به یک آهن‌ربای زنده تبدیل می‌کند.
آنان سر را قطب مثبت و انتهای بدن را قطب منفی این آهن‌ربای زنده می‌دانند. بر این اساس انرژی الکترومغناطیسی حول محور ستون فقرات دوران می‌یابد.

وجود این یونهای مثبت و منفی در نهایت بر کارکرد کلی بدن انسان تاثیر می‌گذارد. یوگی ها معتقدندکه با تنظیم ارادی جریان تنفس می‌توان این انرژی را با فرکانس بالاتری فعال کرد و میدان انرژی الکترو‌مغناطیسی بدن را افزایش داد.
این امر در تنظیم آهنگ حیات و سلامت ما نقش مهمی ایفا می‌کند.

تمرین
 در یک وضعیت بدنی آرام و راحت قرار بگیرید.
 جریان تنفس خود را احساس کنید.
 بدون دخالت در مدت یا سرعت تنفس تنها نظاره‌گر روند تنفس خود باشید.
 غیر از تنفس آنچه را که هست فراموش کنید.
 هنگامی که هوا با مجاری بینی شما تماس پیدا می‌کند آن را احساس کنید.
 ذهن خود را با جریان تنفس همراه کنید نه پیشتر از آن حرکت کنید و نه از آن عقب بمانید. به‌طور کامل با تنفس خود همراه باشید تا تنفس و ذهن شما کاملاً در هم جذب شوند.
 سپس به آهستگی تنفس خود را عمیق و طولانی‌تر کنید.
 هنگامی که سرعت و عمق تنفس نظم مناسبی پیدا کرد، آگاهی خود را به بالاترین قسمت حفره بینی یعنی مخاط بویایی منتقل و این‌گونه تصور کنید که عمل دم و بازدم از این قسمت صورت می‌پذیرد.


همراه با عمل تنفس حس بویایی نیز مطرح می‌شود. هنگام بوییدن، مولکول هایی که از راه هوا منتقل می‌شوند، مخاط بویایی را تحریک می‌کنند و این کار با آزاد کردن برخی واسطه‌های شیمیایی به پیدایش پیام های عصبی می‌انجامد.
این پیام های عصبی پس از انتقال به شبکه‌ای از سلول های سفید مغز در نهایت به ایجاد ادراک بویایی و شناسایی بو منتهی می‌شوند.

هنگامی که با تمرکز کافی این‌گونه تصور کنیم که عمل تنفس از مخاط بینی صورت می‌پذیرد، مخاط بینی تحریک و در اطراف آن یک میدان مغناطیسی خفیف ایجاد می‌شود.
درپی پیدایش این میدان مغناطیسی، پیامهای عصبی ویژه‌ای به بخش سفید مغز فرستاده می‌شود. در این بخش از مغز مرکزی وجود دارد که واکنشهای هیجانی ما را تنظیم می‌کند.


هنگامی که با تمرکز کافی این‌گونه تصور کنیم که عمل تنفس از مخاط بینی صورت می‌پذیرد، مخاط بینی تحریک و در اطراف آن یک میدان مغناطیسی خفیف ایجاد می‌شود. درپی پیدایش این میدان مغناطیسی، پیامهای عصبی ویژه‌ای به بخش سفید مغز فرستاده می‌شود. در این بخش از مغز مرکزی وجود دارد که واکنشهای هیجانی ما را تنظیم می‌کند.



 استفاده از مقالات و دیگر منابع وب سایت در صورت ذکر منبع بلامانع است